Henüz iki aylıkken Down sendromu tanısı konuldu. Okul yıllarında bazı velilerin itirazıyla karşılaştı. Tenisle tanıştığında ise bu sporun bir gün hayatının merkezine yerleşeceğini kimse bilmiyordu. İzmir’de yaşayan milli tenisçi Kadriye Berfin Aşık, yıllar süren emeğinin karşılığını Avrupa’da iki altın madalyayla aldı. 2026’da yeniden Türkiye şampiyonu olan Berfin’in başarı yolculuğunda annesi Serpil Aşık’ın mücadelesi de önemli bir yer tutuyor.
Bazı başarı hikâyeleri kazanılan madalyalardan çok daha fazlasını anlatır. Bir çocuğun kendisine inanmasını, bir annenin yıllarca verdiği emeği, sporun insan hayatını nasıl değiştirebildiğini ve fırsat tanındığında nelerin başarılabileceğini gösterir. İzmir’de yaşayan milli tenisçi Kadriye Berfin Aşık’ın hikayesi’de bunlardan biri. Çocukluk yıllarında eğitim hayatında karşılaştığı güçlüklerden uluslararası tenis kortlarına uzanan yolculuğunda Berfin, bugün hem Türkiye şampiyonlukları hem de Avrupa’da kazandığı altın madalyalarla tanınıyor. Ancak onun hikayesini anlamak için madalyalardan önce, annesi Serpil Aşık’ın yıllar önce verdiği mücadeleye bakmak gerekiyor.
Kadriye Berfin Aşık’ın yaşamındaki ilk önemli dönüm noktası, henüz iki aylık bir bebekken yaşandı. Annesi Serpil Aşık, kızının gelişiminde bazı farklılıklar fark etti. Ege Üniversitesi Hastanesi’nde yapılan değerlendirmelerin ardından Berfin’e Down sendromu tanısı konuldu. Aile için artık yalnızca çocuk büyütmenin değil, özel eğitimden sosyal yaşama kadar uzanan uzun bir sürecin de başlangıcıydı. Serpil Aşık, kızının gelişimini desteklemek amacıyla erken yaşlardan itibaren özel eğitim olanaklarından yararlandı. Berfin üç yaşında kreşe başladı. Ailesi, onun akranlarıyla bir arada olmasını ve sosyal yaşama katılmasını önemsiyordu. Fakat eğitim hayatının ilk yıllarında beklenmedik güçlüklerle karşılaştılar.
Berfin’in çocukluğundaki en üzücü deneyimlerden biri ilkokul yıllarında yaşandı. Kaynaştırma öğrencisi olarak eğitimine devam eden Berfin’in aynı sınıfta bulunmasına bazı veliler karşı çıktı. Annesi Serpil Aşık’ın daha önce anlattığına göre, bu itirazların ardından Berfin’in eğitimine özel alt sınıfta devam etmesi gerekti. Bir çocuğun arkadaşlarıyla aynı sınıfta eğitim görmesinin tartışma konusu haline gelmesi, ailenin karşılaştığı toplumsal engellerden yalnızca biriydi. Ancak Serpil Aşık, kızının sosyal hayattan uzaklaşmasını istemedi. Eğitimini sürdürmesi, yeni beceriler kazanması ve kendisini geliştirebileceği alanlar bulması için çaba göstermeye devam etti. Yıllar sonra Avrupa şampiyonluğu kürsüsüne çıkacak olan Berfin’in hayatında, bu kararlılığın önemli bir karşılığı olacaktı.
Berfin, sporla ilk olarak tenis sayesinde tanışmadı. Yüzme başta olmak üzere farklı branşları denedi. 2015 yılında Ulusal Down Sendromu Derneğinin bir projesi aracılığıyla tenisle tanıştığında ise başlangıç pek kolay olmadı. Tenisi ilk denediğinde bu spora hemen alışamadı. Hatta bir süre sonra bırakmayı tercih etti. Fakat hikâye orada bitmedi. 2017 yılında yeniden tenis kortuna dönen Berfin, bu kez raketini bırakmadı. Başlangıçta bir hobi olarak görülen tenis, zaman içerisinde düzenli antrenmanların, turnuvaların ve büyük hedeflerin yer aldığı bir spor yaşamına dönüştü. Annesi Serpil Aşık, kızını Örnekköy’deki okulundan alıp antrenmanlara götürüyor, çalışmalarını takip ediyor ve turnuvalarda yanında bulunuyordu. Berfin için tenis artık yalnızca bir spor değildi. Arkadaşlık kurduğu, kendisini ifade ettiği, başarı duygusunu yaşadığı ve yeni hedefler belirlediği bir alan haline gelmişti.
Tenise yeniden başlamasının ardından düzenli çalışmaya yönelen Berfin, 2018 yılında milli takıma seçildi. Bu gelişme, spor yaşamının en önemli dönüm noktalarından biriydi. Artık yalnızca yerel turnuvalarda mücadele eden bir sporcu değil, Türkiye’yi uluslararası organizasyonlarda temsil eden bir milli tenisçiydi. Yıllar boyunca antrenörü Sermin Günaydınoğlu ile çalışan Berfin, tenis tekniğini geliştirdi, turnuva deneyimi kazandı ve uluslararası rakiplerle karşılaşmaya başladı. Başarılar bir anda gelmedi. Her turnuva, yeni bir deneyim; her maç, yeni bir öğrenme fırsatı oldu. Berfin’in spor yolculuğu, düzenli antrenmanın ve uzun süreli desteğin nasıl somut sonuçlara dönüşebileceğini gösterdi.
Kadriye Berfin Aşık, 2024 yılında Antalya’da düzenlenen Trisome Games Down Sendromlu Sporcular Dünya Şampiyonası’nda önemli bir başarı elde etti. Turnuvayı iki bronz ve bir gümüş madalyayla tamamlayan milli sporcu, uluslararası düzeyde kürsüye çıkmayı başardı. Bu üç madalya, Berfin’in ilerleyen yıllarda ulaşacağı başarıların da habercisi oldu. Ancak hedefi yalnızca kürsüye çıkmak değildi. Bir sonraki büyük organizasyonda altın madalyayı kazanmak istiyordu.
2025 yılı, Berfin’in spor yaşamında unutulmaz bir döneme dönüştü. Önce Muğla’nın Dalaman ilçesinde düzenlenen Türkiye Down Sendromlular Şampiyonası’nda tenis branşında birincilik elde etti. Ardından Çekya’nın başkenti Prag’da gerçekleştirilen Avrupa Şampiyonası’na katıldı. Berfin, bu turnuvada hem tek kadınlar hem de çiftler kategorisinde altın madalya kazandı. İki ayrı kategoride Avrupa şampiyonu olan milli tenisçi, Türkiye’ye iki altın madalyayla döndü. Yıllar önce tenisle ilk tanıştığında bu sporu bırakan küçük kız, artık Avrupa’nın en başarılı sporcuları arasındaydı. Bu başarı, Berfin’in yıllardır verdiği emeğin karşılığı olduğu kadar, onu destekleyen ailesi ve antrenörleri için de büyük bir mutluluk kaynağıydı.
Prag’daki şampiyonluğun ardından en duygusal anlardan birini annesi Serpil Aşık yaşadı. Yıllarca kızını okula ve antrenmanlara götüren, turnuvalarda yanında olan anne, Berfin’in Avrupa şampiyonu olduğunu gördüğünde gözyaşlarını tutamadı. Serpil Aşık’ın daha önce yaptığı açıklamalarda özellikle vurguladığı konu, özel gereksinimli çocukların ailelerinin destekten vazgeçmemesiydi. Onun için Berfin’in başarısı yalnızca sportif bir derece değildi. Kızının kendi yeteneklerini geliştirebilmesi, sosyal yaşamın içinde yer alması ve uluslararası bir başarı kazanması, yıllar boyunca sürdürülen çabanın somut sonucuydu. Ulusal Down Sendromu Derneğinde de görev alan Serpil Aşık, kendi deneyimlerinden hareketle başka ailelere de destek olmayı amaçlıyor. Berfin’in kazandığı madalyalar, böylece yalnızca bir sporcunun değil, yıllar boyunca birlikte çalışan bir ailenin de hikâyesini anlatıyor.
Kadriye Berfin Aşık’ın başarıları 2025 yılındaki Avrupa şampiyonluğuyla sınırlı kalmadı. Milli sporcu, 2026 yılında da Türkiye birinciliği elde ederek tenis kariyerindeki istikrarlı performansını sürdürdü. Aynı yıl milli takım seçmelerinde de birinci olan Berfin, Bulgaristan’ın başkenti Sofya’da düzenlenen Dünya Şampiyonası için hazırlık yaptı. Haziran 2026’da yapılan açıklamalarda, Berfin’in dünya şampiyonluğunu hedeflediği ve antrenmanlarını yoğun biçimde sürdürdüğü belirtildi. Annesi Serpil Aşık da kızının spor sayesinde daha aktif bir yaşam sürdürdüğünü, günlerinin büyük bölümünün antrenmanlarla geçtiğini anlattı. 2026 yılında Berfin’le çalışan antrenörü Batın Arsal ise sporcunun turnuva performansına ve dünya şampiyonluğu hedefine duyduğu güveni dile getirdi. Berfin’in Sofya’daki Dünya Şampiyonası’nda elde ettiği nihai dereceye ilişkin doğrulanmış bilgiye ise henüz ulaşılamadı.
Berfin’in hedeflerini anlatırken kullandığı sözler, onun spora bakışını da ortaya koyuyor. Haziran 2026’da Anadolu Ajansına verdiği röportajda tenis oynamaktan duyduğu mutluluğu anlatan milli sporcu, Avrupa şampiyonluğunun ardından dünya şampiyonluğu için de kendisine güvendiğini belirtti. Onun için uluslararası turnuvalarda yarışmak, kişisel başarının yanında Türkiye’yi temsil etmek anlamına da geliyor. Kazanılan her madalya, bir sonraki hedefin başlangıcına dönüşüyor. 2015 yılında ilk kez eline aldığı raketi bir süre sonra bırakan, 2017’de yeniden korta dönen ve 2018’de milli takıma seçilen Berfin’in bugün hâlâ daha büyük başarıların peşinden gitmesi, sporla kurduğu güçlü bağı gösteriyor.
Kadriye Berfin Aşık’ın yaşamı, özel gereksinimli bireylerin spora erişiminin neden önemli olduğunu gösteren somut örneklerden biri. Onun yolculuğunda erken eğitim, aile desteği, antrenörlerin emeği, spor kuruluşlarının sağladığı olanaklar ve yıllar boyunca sürdürülen düzenli çalışma bir araya geldi. Berfin, çocukluk yıllarında karşılaştığı dışlanmaya rağmen eğitim ve spor yaşamını sürdürdü. Milli takıma yükseldi, dünya şampiyonasında madalyalar kazandı ve Avrupa’da iki kez altın madalyaya ulaştı. Bugün İzmir’de onun hikayesini değerli kılan yalnızca kazandığı kupalar değil. Aynı zamanda bir çocuğun yeteneklerinin görülmesinin, desteklenmesinin ve geliştirilmesinin neleri değiştirebileceğini göstermesi. Berfin’in korttaki mücadelesi devam ediyor. Ve bu hikayede henüz söylenmemiş, kazanılmamış, yaşanmamış daha pek çok başarı ihtimali bulunuyor.
Kerim Küçük.
